Biesboschgidsen aan het woord | Biesbosch Evenementen

Deze week een verhaal dat onze gids Hans Winkelman graag met u wil delen!

Een verhaal over 'Amalia'...

Op een mooie lentedag in 2007 komt Erika, de jongste van onze twee dochters thuis, en vraagt mij:
'Pa, Amalia dat ligt toch in de Biesbosch hè, ik dacht dat je daar vroeger met opa wel eens ging vissen, of ben ik mis?' Nee, ik vertelde haar dat dit inderdaad een boerderij is die nog altijd in de Biesbosch staat, en dat zij als klein kind daar ook geweest was.

Ik herinnerde me dat we er ooit met Oostkil een barbecue hebben gehad in de schuur. Samen met haar zus Liesbeth en ons ma hebben we toen op ons vletje daar overnacht. Zij kon zich dit niet meer herinneren omdat ze nog te klein was denk ik, maar waarom vraag je dat ?

En toen kwam een verhaal dat ik nog nooit gehoord had, al kom ik sinds eind jaren 60 in de Biesbosch.
'Awel' zei ze, bij mij op de afdeling ligt een mejuffrouw en die hoorde mij tegen een collega vertellen dat jij en mijn broer (kleine Gène) weer een boot hebben en in de Biesbosch gaan vissen, en dat we deze zomer met mijn kinderen weer naar het strand kunnen gaan, en zo verder en zo verder. (Erika werkt als verpleegkundige in een RVT huis in Brasschaat).

Deze dame, vroeg toen of ik de Biesbosch kende en ik vertelde haar dat wij vroeger toen wij kinderen waren, in de jaren 70 en 80, met ons bootje vanuit Hank naar 'ons' strandje aan de vier winden vaarden, en dat we dan altijd langs Joke gingen voor een cola en een ijsje en dat we daar veel plezier hebben gehad. Ze vroeg of ik Amalia kende. Ik zei dat ik daar wel eens van gehoord had, maar dat ik het eens aan jouw zou vragen. Maar waarom uw belangstelling voor Amalia juffrouw?

Met weemoed in haar ogen vertelde ze dat haar familie vroeger 3 boerderijen en veel gronden (polders) hadden in de Biesbosch, maar dat deze volledig onteigend werden voor de aanleg van spaarbekkens. Ze hadden zich fel verzet tegen deze onteigeningen maar hadden het pleit verloren.
Ze zei dat Amalia de enige boerderij was die nog overeind stond. Vroeger hadden ze er drie, genoemd naar de drie kinderen van haar ouders: Ferdinand (+1986), Amalia (+2001) en Marie Antoinette. Marie Antoinette was de enige nog in leven van haar familie. Zij noch haar broer of zus waren ooit getrouwd geweest en hadden geen kinderen. Ze had een zeer goede opvoeding gehad, onder andere in Zwitserland, alle luxe in haar leven gekend die je maar kunt denken, maar de mooiste tijd zei ze, waren haar vakanties in de Biesbosch, waar ze konden genieten van de natuur, de rust en het paard rijden.

Op een mooie zondag ben ik met mijn zoon, via de Sloot van Sint Jan met 'Tufke' naar Amalia gevaren, en enkele foto’s gaan nemen. Met de computer vergroot en 'Amalia anno 2007' erop gezet. Erika heeft deze foto’s aan Maria Antoinette gegeven. Ze was zeer verheugd en emotioneel. De foto’s sieren sindsdien haar kamer.

Gezien ze niet meer al te best te been was, had ze een speciale auto gekocht, waarin haar rolstoel paste, en zo deed ze soms uitstapjes met een ouder echtpaar die al lang voor haar zorgen en ook op haar kasteel “De Boterberg”, aan de Kalmthoutse heide wonen. Ik deed Erika het voorstel als de mejuffrouw het wil, kunnen we de fluisterboot van Frans Peeters wel eens huren (die kan een rolstoel vervoeren) en dan gaan we Amalia eens bezoeken. Maria Antoinette zag het wel zitten en verheugde zich er al op. Het is niet gelukt, want kort daarna werd ze ernstig ziek. Marie-Antoinette Carlier overleed op 7 oktober 2007 op 74-jarige leeftijd.

Het werd nationaal nieuws in België. Ze was de laatste overlevende van de drie kinderen van Hector Carlier, de man die op 25 februari 1920 mee aan de wieg stond van Petrofina. Hun vermogen wordt geschat op 200 miljoen euro. Welke eigendommen had de familie Carlier in de Biesbosch? Meer over Amalia en haar bewoners. Wie waren zij ? Wat met hun erfenis? in een volgend verhaal.